Studnia głębsza niż 30 m wymaga projektu robót geologicznych zatwierdzonego decyzją, pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzenia wodnego, a po wykonaniu dokumentacji hydrogeologicznej zatwierdzanej decyzją. Dla ujęć o zasobach do 50 m³ na godzinę, czyli typowych studni domowych i gospodarskich, organem administracji geologicznej jest starosta. Pozwolenia wodnoprawne wydają organy Wód Polskich. Projekt i dokumentację przygotowuje osoba z kwalifikacjami geologicznymi.
Dlaczego granica 30 m ma takie znaczenie i jakie przepisy ją wyznaczają, wyjaśniamy w artykule czy studnia wymaga pozwolenia. Tutaj opisujemy samą procedurę. Stan prawny: 18 listopada 2026 r., według tekstów jednolitych Prawa geologicznego i górniczego (Dz.U. 2026 poz. 69) i Prawa wodnego (Dz.U. 2026 poz. 1335).
Krok 1: rozpoznanie i decyzja o głębokości
Zanim zacznie się procedurę, warto ocenić, czy studnia naprawdę musi być głębsza niż 30 m. Dane z Mapy hydrogeologicznej Polski, profile otworów w okolicy i doświadczenie wykonawcy pozwalają oszacować, na jakiej głębokości leży dobra warstwa wodonośna. Jeśli jest szansa zmieścić się w 30 m, procedura nie jest potrzebna. Jeśli wszystko wskazuje na większą głębokość, lepiej od razu przygotować dokumenty, niż przerywać wiercenie na 30 m.
Krok 2: projekt robót geologicznych
Projekt robót geologicznych opisuje cel i zakres prac, przewidywane warunki, sposób wykonania studni, pompowania i badań oraz ochronę środowiska. Sporządza go osoba z odpowiednimi kwalifikacjami geologicznymi, często współpracująca z firmą wiertniczą. Zgodnie z art. 80 ust. 1 Prawa geologicznego i górniczego projekt robót, których wykonywanie nie wymaga koncesji, zatwierdza organ administracji geologicznej w drodze decyzji. Dla ujęć wód podziemnych o przewidywanych zasobach do 50 m³ na godzinę organem tym jest starosta (art. 161 ust. 2 pkt 2).
We wniosku o zatwierdzenie projektu określa się właścicieli nieruchomości, na której mają być prowadzone roboty, i dołącza wypis z ewidencji gruntów i budynków wydany nie wcześniej niż 3 miesiące przed złożeniem wniosku (art. 80 ust. 2).
Krok 3: pozwolenie wodnoprawne
Obiekty służące do ujmowania wód podziemnych są w rozumieniu Prawa wodnego urządzeniami wodnymi. Zwolnienie z pozwolenia i zgłoszenia wodnoprawnego obejmuje wykonanie urządzeń do poboru wód podziemnych na potrzeby zwykłego korzystania z wód z ujęć do 30 m (art. 395 pkt 5). Studnia głębsza nie mieści się w zwolnieniu, więc jej wykonanie wymaga pozwolenia wodnoprawnego (art. 389 pkt 6). Organem właściwym w sprawie zgód wodnoprawnych są właściwe organy Wód Polskich (art. 397 ust. 1). Jeśli pobór ma przekraczać zwykłe korzystanie, na przykład 5 m³ na dobę średniorocznie albo służyć działalności, pozwolenie dotyczy też samego poboru.

Krok 4: wykonanie studni
Po uzyskaniu decyzji wykonuje się studnię zgodnie z projektem. Prace geologiczne prowadzi się pod dozorem osoby z kwalifikacjami. W trakcie wiercenia dokumentuje się przewiercone warstwy, a po zabudowie wykonuje pompowanie pomiarowe, które pozwala określić wydajność i zasoby ujęcia. Często pobiera się też próbki wody do badań.
Krok 5: dokumentacja hydrogeologiczna
Wyniki prac przedstawia się w dokumentacji geologicznej, w przypadku ujęć wód w dokumentacji hydrogeologicznej (art. 88 ust. 2 pkt 2). Dokumentację przedkłada się właściwemu organowi administracji geologicznej, a ten zatwierdza ją w drodze decyzji (art. 93). Dla typowych studni domowych i gospodarskich jest to ponownie starosta. Dokumentacja określa m.in. zasoby eksploatacyjne ujęcia, czyli ilość wody, jaką można z niego pobierać.
Kolejność i czas
Projekt robót geologicznych i pozwolenie wodnoprawne trzeba mieć przed rozpoczęciem wiercenia głębszego niż 30 m. Dokumentację sporządza się po wykonaniu studni. Czas trwania zależy od pracy geologa i postępowań w urzędach, dlatego procedurę warto zacząć z wyprzedzeniem, zwłaszcza gdy studnia ma dać wodę na budowę domu. Zapytaj geologa o harmonogram i koszty przed rozpoczęciem.
Kto za co odpowiada
Inwestor jest zwykle wnioskodawcą i ponosi koszty. Geolog przygotowuje projekt i dokumentację oraz nadzoruje prace. Firma wiertnicza wykonuje studnię zgodnie z projektem. Wiele firm współpracuje z geologami i pomaga przejść procedurę, ale warto ustalić na piśmie, kto składa wnioski, kto płaci za dokumenty i co się dzieje, jeśli decyzja się opóźnia.
Wyjątek: obszary wód leczniczych i solanek
Zwolnienie dla otworów do 30 m nie dotyczy obszarów górniczych utworzonych w celu wydobywania wód leczniczych lub solanek. Na takich terenach procedura geologiczna może być wymagana także dla płytszej studni. Sprawdź to w starostwie, jeśli działka leży w okolicy uzdrowiska.
Podsumowanie
Dla studni ponad 30 m procedura ma pięć kroków: rozpoznanie, projekt robót geologicznych zatwierdzony decyzją starosty, pozwolenie wodnoprawne z Wód Polskich, wykonanie studni pod nadzorem i dokumentacja hydrogeologiczna zatwierdzona decyzją. Jeśli Twoja studnia może przekroczyć 30 m, zadzwoń lub napisz. Powiemy, czego się spodziewać, i podpowiemy, jak zaplanować prace.
Źródła
Stan informacji na dzień 18 listopada 2026. Przepisy i dane mogą się zmieniać, dlatego przed decyzją warto sprawdzić aktualny stan u źródła.
- Ustawa z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze, tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 69 (art. 3, 80, 88, 161), Internetowy System Aktów Prawnych, Kancelaria Sejmu
- Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne, tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 1335 (art. 33, 34, 395), Internetowy System Aktów Prawnych, Kancelaria Sejmu

